کد خبر: 1773
تاریخ انتشار: ۵ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۰:۲۷
  • خبرنگار: محمدحسین نیکوپور
  • چاپ
موزه کلمات شیراز

«موزه کلمات» با گنجینه ای از نامه های نویسندگان، ادبا و اهالی فرهنگ و هنر آغاز بکار کرد.

به گزارش پیام خبر، نیما تقوی، موسس «موزه کلمات» شنبه شب در آیینی که بدین مناسبت  در مجموعه فرهنگی هنری پیرسوک با حضور احمد محیط طباطبایی، رئیس ایکوم ایران برگزار شد، گفت: کلمات گستره وسیعی دارند و ما آخرین نسل نامه نگاری هستیم لذا تا دیر نشده بیاییم برای هنرمندان معاصر فکری بکنیم زیرا ممکن است به زودی نامه های آنان مانند نامه های دکتر محمد مصدق از بین بروند.

وی در ادامه به مسیر راه اندازی این موزه اشاره کرد و گفت: پس از اینکه ایده را با بسیاری در میان گذاشتیم تا اینکه نایب شیرازی، پژوهشگر و منتقد هنری بسیاری از این نامه ها را در اختیار ما گذاشت و به صورت موقت موزه شکل گرفت و امیدواریم در یک تن واحد به صورت یک موزه دایمی در بیاید.

وی در پایان صحبت های کوتاهش از از مهرداد پرتوآذر در یاری رساندن به شکل گیری این موزه سپاسگزاری کرد، سپس نایب شیرازی پیرامون این موزه گفت: همه ما با موزه آشنا هستیم.

در یک تقسیم بندی کلی و تعریف جامع اساسا آنچه ذیل موزه ها قرار می گیرند اشیا تاریخی هستند که ظرافت ندارند و ارزش زیباشناسی ندارند مانند یک سفالینه و ظروف بجا مانده از تاریخ که یک برهه تاریخی را روایت می کنند که بیش از ۹۰ درصد سازندگان آنها شناخته شده نیستند.

وی ادامه داد: دسته دوم اشیا موزه ها دارای تاریخ هستند؛ مانند سکه ها و کتیبه ها که موثر در کشف مجهولات تاریخی به شمار می روند.

رد کمرنگ ۵ سده تاریخ امپراتوری اشکانی

شیرازی در عین حال با بیان اینکه نزدیک ۵۰۰ سال امپراتوری اشکانی داریم که هیچ اسمی از آنان در تاریخ نوشته نشده است افزود: با آمدن تاریخ نگاران و مستشرقین و سفرنامه نویسان بخشی از این تاریخ مشخص شد.

این پژوهشگر که مجموعه ای از نامه ها را به موزه کلمات شیراز آورده، عنوان کرد: بخشی دیگر موزه ها را آثار هنری تشکیل می دهند که فاقد رقم و تاریخ هستند، اینها مهم اند به این خاطر که سنت سینه به سینه و استاد شاگردی را به ما منتقل می کنند، اما بخشی از اینها محصول کارگاه هنری هستند.

نایب شیرازی بخشی از آثار موزه را متعلق به هنرمندان بنام و شناخته شده دانست که دارای شناسنامه هستند.

این منتقد هنری سپس، اعلام کرد: حال یک مجموعه آثار داریم که اگر که کنار یکدیگر قرار گیرند می توانند یک ایده، اندیشه و تفکر را شکل دهند و اینها اسناد مکتوب هستند.

شیرازی همچنین یادآور شد: اتفاقی به نام موزه کلمات به ما نشان می دهد که آیا نامه ها نسخه های خطی یا اسناد خطی هستند زیرا نامه ها الزاما به خط مولف هستند که نسخه اصلی به شمار می روند.

وی ادامه داد: نامه در یک تاریخ و موضوع مشخص دارای مضمون و موضوع و فرستنده و گیرنده مشخص است، ایندرحالیست که خیلی نمونه ها وجود دارد که یک نویسنده به منتقد نگاشته تا مثلا کتابش را به نقد در آورد، از این لحاظ می توان مجهولات تاریخی را کشف کرد.

شیرازی با این حال عنوان کرد: ما در طول تاریخ مردم مکتوبی نبودیم و اساسا شفاهی بودیم و اسنادپژوهی هم بدین خاطر نداشتیم؛ قایل به این هستم که پس از مشروطه اسناد این چنین را گردآوری کنیم تا بنیان اندیشه روشنفکری را بنا نهیم.

نامه ها؛ ضرورتی اجتناب ناپذیر برای حفظ تاریخ جوامع

این پژوهشگر با بیان اینکه نامه ها سفیران فرهنگی هستند که اگر در قالب مجموعه قرار گیرند و در موزه و در معرض قرار گیرد جنبه عام پیدا می کند، نمونه ای از نامه افراد سرشناس ادبی را معرفی کرد و گفت: نامه در عین حالی که یک سند است، درکنار آنها متوجه یک دوره تاریخی هم می شویم.

به گفته نایب شیرازی، بسیاری از نامه نزد اشخاص است که می توان از نابودی آن جلوگیری کنیم. بنابر این، موزه ها نه تنها لازم و ضروری هستند بلکه ضرورتی اجتناب ناپذیر برای حفظ تاریخ جوامع به شمار می روند؛ همه اینها در تعریف امروزی موزه در تعریف اولیه است.

وی با بیان اینکه موزه ها باید بتوانند در تحقیق و پژوهش مثمر ثمر باشند و فقط به نمایش اشیا و اسناد نپردازند، با این حال تصریح کرد: نمی توان یک عکس با کیفیت از موزه های کشور از یک نامه یا سند تاریخی تهیه کرد.

این مجموعه دار نامه های تاریخی، گفت: صرفا نامه هایی که در موزه کلمات گردآوری شدند متعلق به نویسندگان و مولفین است.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 1 =

آخرین اخبار

فرهنگ، هنر و ادب

گفتگو و تحلیل