مزار کمال‌الدین اسماعیل اصفهانی در انزوا

هم‌جواری ابزار ساختمان‌سازی و کارگران با مزار کمال‌الدین اسماعیل اصفهانی روایت‌گر چهره یک بنای متروکه و نیمه‌کاره از آرامگاه این شاعر است.

به گزارش پیام خبر، پارک «کمال» واقع در خیابان «کمال» جایی‌ است که آرامگاه کمال‌الدین اسماعیل واقع شده است اما آن‌چه از بیرون بنا به نظر می‌آید بیشتر شبیه به یک ملک رها شده است. هر چه به آن نزدیک‌تر می‌شویم، بیشتر چهره یک بنای مخروبه و رها شده را به خود می‌گیرد. وضعیت فعلی مزار این شاعر یا راه گردشگران را پیش از ورود به سویی دیگر کج می‌کند و یا موجب تعجب و شوخی درباره آن می‌شود. 

تخته‌های رها شده، کیسه‌های گچ و سیمان و ابزار بنایی این روزها تنها مهمان این آرامگاه هستند و بر سنگ مزار این شاعر به جای فاتحه و گل، لباس، فلاسک و قند کارگرانی به جا مانده است که مشغول به‌سازی این بنا بوده‌اند! قدمی سمت این سنگ مزار نمی‌آید اما یک جفت کشف کارگری در کنار آن به جا مانده است تا این بنای تاریخی که انگار در حال به‌سازی است را هر چه بیشتر به یک بنای نیمه‌کاره یا متروکه شبیه سازد.

کمی آن‌ طرف‌تر از کیسه‌های گچ و سیمان، در کنار دیوار کتاب‌های ناگرفته و ورق ورق شده‌ای بر زمین افتاده‌اند و هیچ چیز در مزار این شاعر نه شبیه یک بنای تاریخی است و نه حتی شبیه یک آرامگاه!

کمال‌الدین اسماعیل بن محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق‌المعانی، شاعر سبک عراقی نیمه نخست قرن هفتم هجری، و آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران در اوایل حمله مغول است که در گیرودار هجوم‌ و قتل‌عام‌های آنان از میان رفت.

از آثار او می‌توان به «دیوان اشعار»، «رساله فی وصف القرین» به عربی که میکروفیلم آن در کتابخانه دانشگاه تهران موجود است، «رساله فی العشق المجازی و الحقیقی» به فارسی و بیشتر به نظم که میکروفیلم آن در دانشگاه تهران موجود است، «رساله القوس یا رساله قوسیّه» به عربی، «سوگندنامه» و ... اشاره کرد. 

برچسب‌ها

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 8 =